Paren en combinaties: Het maken van een tactiek

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (2 votes cast)

Veel mensen hebben het moeilijk met het maken van een goede tactiek. Een van de oorzaken waarom het mensen niet lukt om een goede tactiek in elkaar te zetten, is omdat ze de rollen niet goed begrijpen. Daardoor maken ze onlogische keuzes en hollen de prestaties achteruit. In deze serie willen we een aantal logische combinaties bespreken. In dit zevende deel laten we zien hoe je op basis van de voorgaande gidsen het beste een tactiek kan maken. Hierbij gebruiken we Arsenal als voorbeeld. Wees je er echter van bewust dat het om het concept erachter gaat. Een concept dat je voor iedere club toe kunt passen.

Opstelling, filosofie en stijl
Voordat je begint met nadenken over de verschillende rollen en taken, heb je misschien al in gedachte hoe je wilt gaan spelen. Dat is echter niet zo eenvoudig als het op het eerste gezicht lijkt. Mijn favoriete formatie is de 4-2-3-1, vanwege de verdedigende structuur en veelzijdigheid. Ook biedt het aanvallend gezien veel beweging. Als mijn team echter geen vleugelaanvallers heeft, is deze formatie nutteloos. Je moet er dus voor zorgen dat je formatie bij je spelersmateriaal past. Op het moment dat je maar een enkele linker vleugelspeler en een enkele rechter vleugelspeler hebt, kun je er niet vanuit gaan dat deze 60-70 wedstrijden in een seizoen kunnen spelen. Je hebt ook opties nodig om te rouleren. Je formatie past misschien ook niet bij je spelers. Misschien heb je wel genoeg opties, maar zijn de desbetreffende spelers van dusdanig slechte kwaliteit, dat het misschien toch beter is om een andere formatie te kiezen. Verschillende formaties vereisen ook bepaalde stijlen. Een 4-2-3-1 is veelzijdig, een 4-1-2-2-1 (4-5-1/4-3-3) is nuttig als je op balbezit speelt, een 4-4-2 is makkelijk te gebruiken, een 3-4-3 zorgt voor zeer goede pressie en veldbezetting en zo zouden we nog wel even door kunnen gaan. 

Het kiezen van een stijl gaat niet alleen om de formatie, alsook om de kwaliteit van je spelers en ligt bovendien aan de capaciteiten van het team. Voordat je een tactiek gaat maken, is het verstandig om eerst het teamverslag te bestuderen. In het geval van Arsenal zie ik dat ik een technisch begaafd team hebt, dat redelijke snel is, zowel verdedigend als aanvallend, en goed samen wil werken. Echter is het team slecht op het gebied van kracht, agressie en tackelen. Hieruit kunnen we concluderen dat mijn team het meeste baat heeft bij creatief en technisch voetbal. De spelers willen goed samen werken, hebben redelijk veel energie, maar zijn niet agressief genoeg en zijn slecht in tackelen. Daar moet ik rekening mee houden als ik druk ga zetten. Per wedstrijd moet ik kijken wat het beste is. Druk zetten als het nodig is en in andere gevallen zullen we compact spelen. Het heeft geen zin om druk te gaan zetten tegen teams als Chelsea en Manchester City tijdens uitwedstrijden. Maar in het merendeel van de thuiswedstrijd is het de moeite waard om dat wel te doen. 


Statistieken van Arsenal

Tot slot wil ik wat woorden wijden aan de vloeiendheid. We hebben diverse spelmakers (inclusief onze beste speler Mesut Ozil), diverse opties als centrale aanvaller (de in de lucht sterke Giroud of de snelle, scorende Podolski en Walcott), een duidelijke balveroverende speler op het middenveld (Flamini met hoge agressie, kracht, teamwork en inzet) en mogelijk nog enkele andere specialistische rollen. Toch vind ik dat mijn team als geheel op moet treden. Daarom kies ik voor een gebalanceerde vloeiendheid. Dit biedt ruimte voor specialisme, zonder dat het ten koste gaat van de teamstructuur. 

Kort samengevat hebben we het volgende besloten:
• 4-2-3-1 als formatie. We hebben een aantal spelers die van nature aanvallende middenvelders zijn. Dat zijn voornamelijk onze beste spelers. Bovendien zorgt de formatie ook voor het behouden van het balbezit, iets wat past bij mijn technisch begaafde team.
• Gebalanceerde vloeiendheid wat voor een mix tussen specialisme en samenspel zorgt. 
• Korte passing om het balbezit te promoten, wat past bij de technische capaciteiten van mijn team
• Gevarieerd druk zetten. Plan A: Hoge verdedigende lijn, druk zetten. Plan B: Laag verdedigend blok, compact en counteren als mentaliteit.

Het kiezen van rollen en taken
Toen ik nog jong was, heb ik geleerd en ervaren dat een succesvolle tactiek altijd gebouwd wordt vanuit de verdediging. Dat principe pas ik nog steeds toe. Zelfs als ik spelers als Cazorla, Wilshere en Ozil in mijn team heb. Ik houd vast aan de regels die ik uitgewerkt heb in deze en voorgaande gidsen. Ik start dus met de keeper en de verdeding. 

Keeper en verdediging
Mijn eerste keus keeper is Wojciech Szczesny. Hij is sterk in de lucht en een goede lijnkeeper. Hij is niet snel en zijn spelvoortzetting is middelmatig. Hij is daarom niet het creatieve type dat nodig is voor een meevoetballende keeper. Ik geeft hem daarom de rol Doelman – verdedigen. Mocht ik het idee hebben dat ik een meevoetballende keeper nodig heb, dan heb ik Lukasz Fabianski achter de hand die een veel betere meevoetballende keeper is. Aangezien ik graag van achteruit opbouw, geef ik Szczesny de individuele instructie om de bal naar de verdedigers te spelen. 

Als ik naar de backs ga kijken, zie ik dat Kieran Gibbs en Nacho Monreal aanvallend veel meer brengen dan Bacary Sagna en Carl Jenkinson. Daarom krijgt mijn linksback een aanvallende taak en mijn rechtsback een ondersteunende taak. De specifieke rollen laat ik op dit moment nog even open. Ik wil graag vanuit de centrale verdediging het spel maken. Aangezien ik op het middenveld echter meer dan genoeg creativiteit hebt, kies ik er toch voor om toch met twee centrumverdedigers te spelen. Ik heb de keus om met een voorstopper – rugdekker te spelen of gewoon met twee op eeb lijn. Thomas Vermaelen en Laurent Koscielny bezitten de agressie om goede voorstoppers te zijn, terwijl Laurent Koscielny en Per Mertesacker over voldoende eigenschappen beschikken om als rugdekker te spelen. Als ik met een hoge verdedigende lijn en buitenspelval wil spelen, is een verdedigen – verdedigen combinatie een betere keus. Om die reden kies ik toch voor verdedigen – verdedigen als combinatie in het centrum. 

Zo, tot nu toe hebben we het volgende besloten:

Doelman (V)
Onbeslist (O) – Centrumverdediger (V) – Centrumverdediger (V) – onbeslist (A)

Centrale middenveld
Omdat ik 4-2-3-1 speel, moeten de twee centrale middenvelder bijdragen aan de verdedigende stabiliteit van het elftal. Ik ben alleen geen fan van twee verdedigende taken voor spelers die op dezelfde positie spelen. Daarom kies ik voor een verdedigende en een ondersteunende taak. De keuze welke taak waar komt, is heel eenvoudig: Aan de kant van de aanvallende back, komt een centrale middenvelder met een verdedigende taak. Aan de kant van de ondersteunende back komt een [/b]ondersteunende[/b] centrale middenvelder. Ik heb al een goed idee van welke rollen ik op het middenveld wil hebben. Ik wil verdedigende dekking, met wat creativiteit, aangezien mijn meeste middenvelders creatief zijn. Flamini is hierop een uitzondering. Ik kies er daarom voor om eenspelmaker voor de defensie te gebruiken. De andere rol is variabel. Flamini is het beste als balveroverende middenvelder, maar bij Ramsey en Wilshere past de rol van een spelmaker ofdynamische middenvelder. Arteta is mijn eerste keus op het middenveld, en ik wil niet met twee spelmakers voor de defensie spelen. Ook de combinatie tussen balveroverende middenvelder en dynamische middenvelder zie ik niet zitten. Ik besluit daarom het volgende:

Plan A:

Doelman (V)
Onbeslist (O) – Centrumverdediger (V) – Centrumverdediger (V) – onbeslist (A)
Dynamsiche middenvelder (O) – Spelmaker voor de defensie (V)

Plan B:

Doelman (V)
Onbeslist (O) – Centrumverdediger (V) – Centrumverdediger (V) – onbeslist (A)
Spelmaker voor de defensie (O) – Balveroverende middenvelder (V)

Plan B biedt mij meer defensieve stevigheid, terwijl plan A mijn team aanvallend effectiever maakt met een extra loper op het middenveld.

Aanvallers
Mijn aanvallende spelers passen duidelijk bij een bepaalde rol en taak. Dit helpt me bij het creëren van verbanden met andere posities op het veld.
• Walcott (rechtsbenig, van nature een rechtsbuiten, kan in de punt spelen, erg snel)
• Podolski (linksbenig, van nature een linksbuiten, snel, goede doelpuntenmaker, mist creativiteit)
• Giroud (Speelt alleen in de punt, sterk en redelijk veelzijdig)
• Ozil (zeer creatieve linksbenige speler die kan spelen als aanvallende middenvelder, het liefst in het centrum, de beste speler in het team)
• Cazorla (zeer creatieve, rechtsbenige speler die kan spelen als aanvallende middenvelder, het liefst in het centrum)
• Rosicky (creatieve, technische begaafde speler, mist snelheid, maar is goed in het druk zetten in een vroeg stadium)
• Wilshere (creatieve speler die goed is in het druk zetten, erg mobiel, linksbenig)
• Oxlade-Chamberlain (Tweebenig, met een voorkeur voor zijn rechterbeen, goede dribbelaar en heeft een voorkeur voor de rechterflank). 


Fotograaf: Ronnie Macdonald

Ik zie dat ik maar één natuurlijke spits (Olivier Giroud) heb, die dus in de punt mag spelen. Dan blijven er nog drie plaatsen in de linie achter de spitsen open. Ik zie dat we een hoop creativiteit hebben in deze linie, al hebben we ook enkele andere opties. We starten met de flanken. Ik zie dat we maar één linksbenige linksbuiten hebben (Podolski). Ik kan hem geen 60 wedstrijden in een seizoen laten spelen. Daarom heb ik de voorkeur voor een meer creatieve speler die naar binnen trekt en ons op die manier helpt bij het behouden van het balbezit, wat bij mijn team past. Op de linkervleugel kiezen we dus voor een hangende vleugelspits of vooruitgeschoven spelmaker en we geven hem de instructie mee om het veld smal te houden, zodat hij ook daadwerkelijk zijn steentje bij kan dragen aan het balbezit. We hebben al gezien dat de linksback een aanvallende taak mee krijgt. Daarom krijgt de linksbuiten een ondersteunde taak. Dit zorgt ervoor dat er genoeg variatie in de looplijnen zal zitten. Om dezelfde reden krijgt de rechtsbuiten juist een aanvallende taak. Voor de positie van rechtsbuiten hebben we twee rechtsbenige spelers die vooral gebaat zijn bij de rol van vleugelspits. Dit zijn Walcott en Oxlade-Chamberlain. Aangezien ik met een vleugelspits speel, wil ik daarachter een back hebben. Op de linkerflank ga ik met een vooruitgeschoven spelmaker of hangende vleugelspits spelen. Daarachter wil ik een vleugelverdediger hebben, die daardoor zijn creativiteit in het spel kan leggen. Tot nu toe hebben we dus het volgende bepaald:

Doelman (V)
Back (O) – Centrumverdediger (V) – Centrumverdediger (V) – Vleugelverdediger (A)
Dynamische middenvelder (O) – Spelmaker voor de defensie (V)
Vleugelspits (A) – Onbeslist (Onbeslist) – Vooruitgeschoven spelmaker/hangende vleugelspits (O)
Onbeslist (Onbeslist)

Er moeten dus nog een paar beslissingen gemaakt worden. Aangezien de linksbuiten naar binnen snijdt, is het beter als de rechtsbenige Carorla of Rosicky er speelt. Dit betekent dat Ozil op zijn favoriete plaats mag gaan spelen, als centrale aanvallende middenvelder. Ozil loopt over van de creativiteit en moet voor kansen gaan zorgen. Dit betekent een specialistische rol. Dat betekent dat we mogelijk met 3,5 of 4 specialisten (afhankelijk van of Flamini speelt) hebben met een gebalanceerde vloeiendheid. Ik sta nu voor de keus om de vloeiendheid of de rollen te veranderen. Mijn voorkeur gaat uit naar het laatste. Het beste kunnen we van de linksbuiten een hangende vleugelspits maken. Op die manier doet hij nog steeds wat er van hem gevraagd wordt, maar werkt het team beter als een geheel door zijn loopacties. Dit geeft mij de vrije keus om rollen te kiezen voor de centrale aanvallende middenvelder en de spits. 

Als ik kijk naar wat het team heeft en mist, zie ik dat we weinig beweging in de voorhoede hebben. Meer dan onze rechtsbuiten hebben we niet. Daarom moet de spits veel loopacties krijgen, aangezien de creatieve rol beter bij Ozil past en de aanvallende middenvelder niet de gelegenheid heeft om veel loopacties te hebben. En iemand moet voor de loopacties zorgen. Daarom krijgt de spits een aanvallende taak. Dit betekent dat Ozil de rol van Nummer 10 of Enganche op zich mag nemen als ik wil dat hij centraal blijft staan. Als ik wil dat hij ook verdedigend zijn steentje bijdraagt door druk te zetten, past de rol van vooruitgeschoven spelmaker beter. Ozil krijgt dan wel een ondersteunende taak, omdat Giroud al een aanvallende taak heeft. Aangezien ik van mening ben dat druk zetten de taak van het hele team is, geef ik Ozil de rol van vooruitgeschoven spelmaker met een ondersteunende rol. Ik wil toch dat Ozil de kans heeft om te zwerven, waardoor hij daar een individuele instructie voor krijgt. 

Tot slot blijft de rol van Giroud over. Ik kan een specialistische rol kiezen, maar dan moet ik mijn vloeiendheid aanpassen of ik kan voor een algemene rol gaan. Ik kies voor het laatste. Ik ben er alleen nog niet over uit of ik wil dat Giroud zich met het spel bemoeit door middel van de rol schaduwspits of dat Giroud simpel voorin blijft hangen als diepe spits. Ik besloot beide opties uit te testen tijdens de voorbereiding en de diepe spits bleek het beste optie te zijn. Giroud bleef voorin hangen, maar bleef toch bij het spel betrokken. De rol van diepe spits past ook bij ons plan B: Podolski. Hij is van nature een doelpuntmaker en heeft snelheid. Dit geeft ons twee verschillende manieren om in hetzelfde systeem te spelen, zonder dat de effectiviteit achteruit gaat. 

Ik kom daardoor tot de volgende tactiek:

Doelman* (V)
Back (O) – Centrumverdediger (V) – Centrumverdediger (V) – Vleugelverdediger (A)
Dynamische middenvelder*** (O) – Spelmaker voor de defensie** (V)
Vleugelspits (A) – Vooruitgeschoven spelmaker**** (O) –Hangende vleugelspits***** (O)
Diepe spits (A)

* Distribueer bal aan verdedigers als individuele instructie
** Balveroverende middenvelder als Flamini speelt
*** Spelmaker voor de defensie als Flamini speelt
**** Zwerven als individuele instructie
***** Veld smaller houden als individuele instructie

Gebalanceerde vloeiendheid
Counteren / controleren als mentaliteit
Korter passen
Meer dieptepasses
Geduld opbrengen
Zwerven
Expressiever spelen
Voetballend uitverdedigen – Bij gebruik van mentaliteit vanaf standaard tot vol op de aanval
Meer druk naar voren en buitenspelval of verdediging veel verder naar voren, buitenspelval en korter dekken – Bij gebruik van een hoge verdedigende lijn
Verder inzakken en geen slidings maken – Bij gebruik van een lagere verdedigende lijn (in het geval van een counterstrategie)

Hopelijk heeft deze serie je geholpen bij het begrijpen van FM. Je bent nu misschien in staat om beter te reageren op situaties die je tegen komt. Maar bovenal hoop ik dat je veel plezier mag beleven aan Football Manager. 

Dit artikel is met toestemming vertaald door MisterX. Het origineel is afkomstig van sigames.com en geschreven door llama3. Het is mogelijk dat in dit artikel geuite opvattingen afwijken van jouw eigen mening. Beschouw dit niet als een fout of een reden om het artikel als slecht te classificeren. Ga liever de discussie aan op het forum.

Paren en combinaties: Het maken van een tactiek, 5.0 out of 5 based on 2 ratings

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *