Het ontwerpen, ontwikkelen en onderhouden van een tactiek: deel 2

Nu is het tijd om te zien hoe onze instellingen uit gaan pakken. Het is belangrijk dat ik de eerste wedstrijd de instellingen zoveel mogelijk onaangeroerd laat, zodat ik een beter beeld krijg van hoe mijn tactiek in elkaar zit. Ik voer dan misschien wel eens een kleine verandering door, maar toch probeer ik dat zo weinig mogelijk te doen. Een wedstrijd terugkijken is gemakkelijker dan hem voor de eerste keer spelen, aangezien het resultaat er niet meer doet. 

De analyse

Tijdens de eerste wedstrijd van het seizoen slaagde ik erin om met 3-0 te winnen, wat zeker geen slecht resultaat is. Ik ben echter nog niet helemaal tevreden, omdat ik nog niet zeker weet waarom ik nu precies gewonnen heb. Het zou namelijk kunnen gaan om puur geluk of fouten bij de tegenstander en daar kan ik geen volledig seizoen op rekenen. Ik wil dus weten waarom ik heb gewonnen, verloren of gelijkgespeeld omdat ik mijn tactiek van naaldje tot draadje wil kennen. Dat is nu eenmaal hoe ik het spelletje speel en wat mij zo aantrekt in Football Manager. Ik kan, met andere woorden, nederlagen accepteren zolang ik niet verlies doordat ik het visuele aspect van football manager uit het oog verlies. 

Dit screentje is vooral handig als overzicht, maar het vertelt mij niet alles dat ik moet weten. Zonder de individuele statistieken van de spelers erbij te nemen, kan dit zelfs heel misleidend zijn. Ik ga mij nu dan ook niet al te veel verliezen in de statistieken, die komen later wel uitgebreider aan bod. Ik ga eerst en vooral kijken naar de eerste vijf minuten van de wedstrijd. Zo krijg ik een beeld van hoe mijn spelers aanvallend én verdedigend positie kiezen. 

Deze screen werd luttele seconden na het eerste fluitsignaal genomen en het vertelt mij al heel veel. Aan de linkerkant neemt mijn buitenste middenvelder een aanvallende positie in met de optie om een aanvallende impuls in te zetten. Aan de rechterkant zakt hij wat in en staat de vleugelverdediger vlak bij hem, dit geeft de mogelijkheid voor de verdediger om hem voorbij te rennen en het is iets dat ik in de gaten moet houden in de toekomst, zodat dat zeker geen probleem gaat vormen. Mijn aanvaller zakt wat in en staat vrij omdat Notts County een 442 hanteert. De twee centrale middenvelders staan ook vrij, wat goed is, omdat ze op die manier de bal gemakkelijker rond kunnen spelen. De hangende middenvelder zakt terug tot in de defensieve lijn, zodat we nu drie centrale verdedigers hebben. Dat is ook de bedoeling, aangezien we redelijk breed spelen en er tussen de centrale verdedigers anders een te groot gat zou ontstaan. 

Slechts tien seconden in de eerste wedstrijd geeft dit mij al een goed beeld van hoe mijn tactiek zal werken en waar ik op zal moeten letten als ik de wedstrijd verder bekijk. Mijn eerste echte aanval (klik voor het filmpje) zorgde ook al onmiddellijk voor problemen bij de tegenstander, omdat wij de breedte van het veld goed benutten en omdat we de juiste loopacties maakten.

Je kan zien dat mijn hangende middenvelder, mijn spelmakers, mijn aanvaller en mijn linker vleugelspeler goed combineren. Vooral de ruimte die mijn centrale middenvelders krijgen, is interessant omdat zij zo het spel echt kunnen domineren. Het filmpje geeft goed weer wat de voordelen van de instructie ‘het veld breed houden’ aanvallend kunnen zijn. Er is echter ook een nadeel aan verbonden. Als de tegenstander een snelle tegenaanval kan lanceren, levert het brede staan ook een risico op, zoals je in de volgende afbeelding kan zien. 

De centrale verdedigers stellen zich weider op, door het gebruik van de hangende middenvelder. Dat kan een groot probleem worden als die hangende middenvelder niet ver genoeg terugzakt en dat is een reden om een aanpassing te overwegen. Als in de situatie hierboven Campbell-Ryce het luchtduel wint, heeft hij verschillende opties die aangegeven zijn met de blauwe streepjeslijnen. Gelukkig win ik het luchtduel en liep de rechter centrale verdediger terug om de aanvaller te dekken. 

Er zijn nog enkele belangrijke punten die ik nu wil maken. Weet je nog dat ik mijn verdedigende lijn op ‘veel verder vooruit’ had ingesteld? De afbeelding hierboven laat nu zien welke potentiële gevaren dat met zich meebrengt als een speler de tackle of het luchtduel verliest, of gewoon een slechte dag heeft. Het komt erop neer dat je de risico’s af moet wegen tegen wat je te winnen hebt bij het gebruiken van bepaalde teaminstructies.

Het volgende punt dat ik even kort wil aanraken, is het effect van een ondersteunende vleugelspeler die naar binnen snijdt. Hij ontvangt de bal en snijdt dan naar binnen wanneer de aanvallende spelmaker een meer aanvallende positie inneemt. Dat was nu exact de reden waarom ik dat zo instelde: het stelt de vleugelspeler in staat om de spelmaker direct te bedienen of te ondersteunen in het geval van balverlies.

Dit betekent echter wel dat als mijn vleugelverdediger niet naar voren trekt, ik geen breedte heb in mijn tactiek. In dit geval is dat geen probleem, aangezien hij de linker vleugel van de tegenstander aan het dekken is. In moeilijkere wedstrijden, waarin ik in het laatste kwartier nog moet scoren of tegen een taaie verdediging moet, moet ik het echter hebben van zijn aanvallende impulsen op die flank. Op dit moment hebben we dat echter niet nodig, omdat mijn spelmaker de bal simpelweg tussen de centrale verdedigers van de tegenstander door kan ‘steken’ en mijn spelmaker voor de verdediging ook oprukt om ondersteuning te bieden. 

In het volgende screenshot pauzeer ik tijdens een willekeurige defensieve situatie om te zien hoe mijn team zich in dat geval opstelt. 

De linker vleugelverdediger is zijn mannetje kwijt, wat voor mij een zorg is. Ik heb de hele clip nog niet bekeken, maar dat is waar ik naar kijk bij een dergelijke situatie. De rest van mijn team neemt een goede defensieve positie in en we dekken alle mogelijke opties goed af. De enige optie voor de tegenstander is een doorsteekpass naar hun aanvaller.

De aanval draait op niets uit en mijn spelers lopen ook goed terug om elkaar van rugdekking te voorzien. De tegenstander moet wel van ver schieten of helemaal terug passen. Ik ben ook redelijk zeker dat een voorzet op niets zal uitdraaien, omdat er niemand vrij staat.

Vervolgens gaan we de doelpunten analyseren. Het eerste doelpunt dat ik maakte, was het resultaat van een hoekschop en een daarop volgend eigen doelpunt. Het tweede doelpunt was echter een stuk interessanter, zoals te zien in dit filmpje met alle hoogtepunten. Het derde doelpunt dat ik scoorde kwam tot stand door een fout van de doelman. Ondanks het feit dat een 3-0 overwinning goed lijkt, was het misschien wel wat optimistisch te denken dat de tactiek dus wel goed in elkaar steekt.

Ik bekeek ook de rest van de wedstrijd verder en dat ondersteunde de zaken die ik hierboven allemaal al beschreef. We kwamen nooit echt in de problemen en ik had voldoende data om verder mee te werken. Ik som de punten even op:

1. De centrale verdedigers staan te breed, wat vooral een probleem was als de hangende middenvelder te ver vooruit stond.
2. We verdedigden goed vooruit. Dat was in deze wedstrijd geen probleem, maar een team dat een snelle counter kan plaatsen kan ons daarmee in de problemen brengen. 
3. De breedte op links pakte goed uit, omdat de linker vleugelverdediger goed aanvallend doorschoof. Aan de rechterkant moet ik de verdediger een meer aanvallende rol geven bij verdedigende teams of teams met een ‘nauwe’ tactiek, anders hebben we daar niet voldoende aanvallende breedte.

Dit waren de enige echte problemen die ik zag in deze wedstrijd en ik was dan ook tevreden met hoe het allemaal ging. Je moet je nu wel realiseren dat sommige van deze problemen specifiek aan een tegenstander, die een 4-4-2 hanteert, gebonden kunnen zijn. Dit is één van de redenen dat ik altijd een basistactiek hanteer en dan veranderingen doorvoer aan de hand van wat ik zie in de wedstrijd. Het zou naïef zijn te denken dat ik tegen elke tactiek elke eigen tactiek zou kunnen gebruiken, zonder veranderingen door te voeren. Ik ben ervan overtuigd dat hierin de reden schuilt waarom mensen topics openen met ‘Ik won 3-1 van Ajax maar verloor 2-1 van VVV met dezelfde tactiek!’ als tendens. Dit ligt dus aan het feit dat velen nog steeds niet denken dat elke tegenstander een nieuwe uitdaging vormt die moet worden overwonnen en dat je, als je geen veranderingen doorvoert, zult verliezen.

Als je nu denkt dat ik alles geanalyseerd heb wat ik kon, die komt bedrogen uit. In het volgende artikel ga ik verder in op het gebruik van de analyse-tab. Wil je echter nu al gelijk discussiëren over deze gids? Ga dan naar ons strategieënboek.

Dit artikel is met toestemming vertaald door SteveOdom. Het origineel is afkomstig van sigames.com en geschreven door Cleon. Het origineel vind je hier. Het is mogelijk dat in dit artikel geuite opvattingen afwijken van jouw eigen mening. Beschouw dit niet als een fout of een reden om het artikel als slecht te classificeren. Ga liever de discussie aan op het forum.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *