Mexico

 “Juan Carlos Cacho met zijn debuut, hij geeft een keurige lob op Nery Castillo. Castillo gaat zijn man voorbij, NEEERY, NEEERY, GOOOOOOOOOOOOOOOL! GOL, GOL, GOL, GOL, GOOOOOOL!!!” Dit moet een geweldig gevoel zijn voor de Mexicanen. De eerste wedstrijd van de Copa América 2007 tegen het op papier sterkere Brazilië. De wedstrijd werd niet veel later beslist door Ramón Morales. De middenvelder krulde een vrije trap keurig achter de Braziliaanse goalie en tekende hiermee aan voor zijn zesde en voorlopig laatste interland doelpunt. Vorig jaar zomer werd Sven-Göran Eriksson aangesteld als bondscoach, maar de resultaten waren van een bedenkelijk niveau onder de Zweed. Eriksson werd ontslagen en Javier Aguirre werd als vervanger zijn aangesteld. Onder hem zijn de Mexicanen al zeker van deelname aan het WK van 2010 in Zuid-Afrika.

 

 Historie van het Mexicaanse voetbal
Mexico is een land in Midden Amerika en is onafhankelijk sinds het jaar 1821. Tot aan de onafhankelijkheid was het altijd een onderdeel van Spanje geweest. In het begin van de twintigste eeuw kwam het voetbal naar Mexico door Engelse mijnwerkers en vluchtelingen van de Spaanse Burgeroorlog. In 1922 werd de allereerste voetbalclub in Mexico opgericht. Aan het einde van dat jaar zag ook de nationale ploeg het levenslicht. De eerste interland van Mexico, een jaar later tegen Guatemala, werd met 2-3 gewonnen. Ook bij het eerste WK waren de Mexicanen van de partij. In 1930 werden helaas alle wedstrijden op dit WK verloren. In de periode van 1950 tot 1966 kwamen ze ook niet verder dan de eerste ronde. In 1970 en 1986 werden de beste WK resultaten bereikt, de kwartfinale van het WK werd bereikt door 'El Tri' .Aan het WK daaropvolgend nam Mexico geen deel. Dit omdat Mexico spelers had ingezet bij de kwalificatie van de Olympische Spelen, die de leeftijdsgrens hadden overschreden. De FIFA besloot ze uit te sluiten van deelname aan alle internationale competities gedurende dat jaar en het jaar daarna. Aanvankelijk gold dit alleen voor het Olympische team, maar later werd de straf toegepast op alle Mexicaanse voetbalteams. Het WK1994 was voor Mexico een heel vreemd kampioenschap. In een poule met Italië, Ierland en Noorwegen werd de volgende ronde op een verbazingwekkende manier gehaald. Alle ploegen hadden na drie wedstrijden vier punten, iedere ploeg had namelijk één keer gewonnen, gelijkgespeeld en verloren. Ook hadden ze allemaal een doelsaldo van nul. Het onderlinge resultaat gaf geen uitsluitsel omdat dit allemaal gelijk was. Uiteindelijk waren het[/color] Mexico, Ierland en Italië die door gingen naar de volgende ronde, dit omdat zij meer doelpunten hadden gescoord dan Noorwegen. De Noren scoorden slechts eenmaal, waar Ierland en Italië twee en Mexico drie keer het net wisten te vinden. In de tweede ronde werd echter na strafschoppen verloren van Bulgarije, dat uiteindelijk vierde werd op dit WK. De resultaten hebben niet onder de schorsing geleden, die waren zelfs beter als ooit te voren. Sinds 1990 werd zes maal de finale van de Gold Cup bereikt, waarvan er maar liefst vijf werden gewonnen. In 1999 werd de Confederations Cup gewonnen en werden drie derde plaatsen en twee tweede plaatsen in de Copa América bereikt. 2009 is voor Mexico een jaar dat zeker in de geschiedenisboeken komt. Vorig jaar werd Sven-Goran Eriksson nog aangesteld als bondscoach, maar volgens Rafael Marquez was dat een grote vergissing. Eriksson wist niets van het Mexicaanse voetbal af volgens de verdediger. Sinds Javier Aguirre weer terug aan het roer is gaat het alleen maar beter met Mexico en hebben ze zich zelfs geplaatst voor het WK, wat onder Eriksson leek uitgesloten.

Het huidige Mexico
Mexico bezit momenteel de 24e plaats op de FIFA World Ranking. Gezien deze ranking zou je het met landen als Oekraïne, Paraguay en Israël kunnen vergelijken. Mexico is in vergelijking met deze landen echter een stuk beter en dat is ook te zien op de concurrerende ELO Ranking, waar Mexico op een achtste plaats te vinden is. Hier staan landen als Kroatië en Rusland omheen. Het Mexicaanse team heeft zich na een 4-1 overwinning op El Salvador geplaatst voor het WK van 2010. Dat is ook het doel dat is gesteld door de nationale voetbalbond, de FEMEXFUT. Binnen de eigen continentale bond is het eigenlijk samen met de Verenigde Staten het enige land dat echt sterk is. In 2005 won het Mexicaanse -17 team de enige grote jeugdprijs in haar bestaan. Met spelers als Giovanni Dos Santos en Carlos Vela werd er in de finale met maar liefst met 3-0 gewonnen van Brazilië. Deze spelers zijn nu rond de twintig jaar en een aantal van hen is nu ook onderdeel van het eerste elftal. De rest zit niet meer bij de selectie of nog steeds in het -23 team.

Estadio Azteca
Het Mexicaanse voetbalelftal speelt haar thuiswedstrijden in het Estadio Azteca. Het bied plaats voor maar liefst 105.000 bezoekers en is daarmee één van de grootste stadions ter wereld. Het stadion werd in 1966 gebouwd voor Club América, Necaxa en Atlante. Eerstgenoemde werkt haar wedstrijden hier nog steeds af. Jaren later kregen de andere twee clubs hun eigen stadion. Beide teams hebben nog wel in de jaren negentig in dit stadion gespeeld. Daarnaast speelden ook Atlético Español en Cruz Azul hier een aantal jaar hun wedstrijden. Toen Necaxa een eigen stadion kreeg, kwam Atlético in dit stadion en een jaar later ook Cruz Azul. Alle clubs wisselden elkaar af, want toen Cruz Azul wegging, kwam Atlante weer voor een aantal jaar terug. Op dit moment spelen alleen het nationale team en América hier hun wedstrijden. In het stadion zijn een paar grote wedstrijden/toernooien geweest. Het stadion werd oorspronkelijk ook gebouwd om de Olympische spelen van 1968 naar Mexico te halen, hetgeen ook gelukt is. De kwartfinale van het WK voetbal in dit stadion in 1986 tussen Argentinië en Engeland is nog steeds veelbesproken, dit dankzij Diego Maradona die scoorde met 'de Hand van God'. Ook de Pan-Amerikaanse Spelen van 1975, de Olympische spelen van Noord- en Zuid-Amerika, werden hier gehouden. Verder werd het WK voor -20 jaar van 1983 hier gespeeld en ook de Confederations Cup van 1999.

Selectie-analyse
Qua doelmannen zit je bij Mexico goed, de selectie bevat drie doelmannen die zo eerste keeper kunnen worden. Twee doelmannen maken eigenlijk meer kans en zij vechten dan ook al een tijdje om een basisplaats. De eerste is Oswaldo Sánchez, ondanks zijn 35-jarige leeftijd houdt hij nog altijd vaak zijn doel schoon en is hij gewoon nog een topkeeper. Minpunt is dat hij in de tweede Mexicaanse divisie bij Santos Laguna speelt en zo niet echt het benodigde internationale spelritme op kan doen. De tweede keeper is een keeper waar Mexico nog veel plezier van zal beleven. Dan heb ik het over de 24-jarige doelman Fransisco Guillermo Ochoa. Deze jonge doelman staat onder contract bij Club América. In Football Manager is hij voor de Europese middenmoot een geweldige keeper. Hij is nog jong en zal alleen maar beter worden. De derde keeper speelt al sinds 1999 bijna elk duel voor Monarcas Morelia, in al die jaren speelde hij 251 wedstrijden voor zijn club. Ik heb het hier over Moisés Muñoz, die tot op heden acht duels speelde voor het Mexicaanse elftal. Hij is pas 29 jaar oud en zou bij het stoppen van Sánchez nog altijd een goede tweede keeper zijn. Een andere keeper is Óscar Pérez Rojas, hij was tussen 1998 en 2002 de beste doelman van het Mexicaanse team. Hij speelde 48 interlands, maar werd door Sánchez verdrongen toen Ricardo Lavolpe coach van Mexico werd.

In de verdediging heb je ook genoeg kwaliteit rondlopen. Maza Rodriguez is één van de vele sterke centrale verdedigers van Mexico. De 27-jarige verdediger van PSV kan ook rechts spelen, maar krijgt met een aanvallende tactiek toch meestal de voorkeur voor centraal. Hij is met zijn 191cm erg lang en kan ook heel goed koppen. In tegenstelling tot Maza is de andere centrale verdediger onomstreden, zijn naam is Rafael Marquez. De toch al 30-jarige verdediger is zowel bij Mexico als Barcelona één van de beste spelers achterin. Een sterke back-up voor deze positie is Palermo-verdediger Joel Huiqui. Deze 26-jarige verdediger speelde nog niet veel interlands, maar dat zal wel komen. Met Pineda, Galindo en Magallón heb je ook zeker geen slechte back-ups in je selectie. Op de rechterkant heb je met Osorio een speler die eigenlijk een ‘net niet’ voetballer is. Doordat er weinig spelers zijn die op rechts goed uit de voeten kunnen is hij een basisspeler. Ook Maza zou hier kunnen spelen, maar centraal komen zijn kwaliteiten het beste naar voren. Osorio, een 29-jarige speler van Stuttgart, is bij zijn club om diezelfde reden ook vaak basisspeler. Op links geen verrassing, namelijk Carlos Salcido. Deze 29-jarige PSV’er is in aanvallend opzicht bij Mexico erg opvallend tussen jonge talenten als Dos Santos en Vela. Hij omspeelt zijn tegenstanders en geeft keurige voorzetten af. Samen met Gonzalo Pineda van Guadalajara is hij de enige linksachter in de ploeg. Pineda is 26 jaar en speelde sinds 2004 maarliefst 44 interlands voor Mexico. Hij kan ook als verdedigende middenvelder uit de voeten. Verder kunnen ook Édgar Castillo en Juan Carlos Medina op deze posities uit de voeten.

Op het centrale middenveld heb je een paar spelers die zeer goed zijn voor Mexico. Eén van hen is Pavel Pardo, deze 33-jarige middenvelder van Club América mocht in 2007 de kampioenstitel van Stuttgart omhoog tillen. Hij is niet de jongste meer, maar is nog altijd één van de sterspelers van Mexico. Vanaf 1996 speelde hij maar liefst 148 interlands, nog altijd 30 minder dan Claudio Suárez. Hij is achter Rafael Márquez de tweede aanvoerder. Een andere speler centraal op het middenveld is Gerardo Torrado. De 30-jarige speler van Wigan Athletic is ook een speler die geen topper is. Toch is hij voor Mexico een belangrijke schakel tussen de verdediging en het middenveld. Hij speelde 101 interlands voor het nationale team en scoorde tijdens zijn 100ste interland een doelpunt tegen Guadeloupe bij de CONCACAF Gold Cup. Verder is er ook nog Juan Pablo Rodriguez. Ook hij is een ervaren rot bij Mexico. Met zijn 30 jaar heeft hij veel internationale ervaring en ook hij speelt net als Oswaldo Sánchez bij Santos Laguna. Hij is meestal back-up op het middenveld en speelde 43 interlands voor Mexico.
De meeste kwaliteit is te vinden op de vleugels met diverse jonge talenten. Één van hun is Giovani Dos Santos. De 20-jarige vleugelspeler lijkt maar niet te kunnen slagen in Europa. Hij werd door FC Barcelona verkocht aan Tottenham Hotspur en ook daar komt hij niet goed uit de verf. Hij wordt dit jaar verhuurd aan Ipswich Town. Zijn status in het Mexicaanse team leidt er niet onder, want hij speelde in twee jaar tijd al 22 interlands. Mexico kent ook nog een ander toptalent dat in Engeland speelt: Carlos Vela. Deze speler speelt sinds 2005 bij Arsenal en werd drie keer verhuurd naar een Spaanse club omdat een werkvergunning ontbrak. Dit jaar speelt hij redelijk vaak voor Arsenal. Hij is pas twintig jaar en speelde evenzoveel interlands. Op links heb je ook nog een ander toptalent, namelijk Andres Guardado. Deze 23-jarige linkspoot kan op de volledige linkerflank neergezet worden. Hij speelt nog bij Deportivo La Coruña, maar het lijkt niet lang meer te duren voordat Guardado verkast naar de Europese top. Hij speelde sinds 2005 al 45 interlands voor het nationale team. Naast deze drie vleugelspelers heb je ook de wat meer ervaren Alberto Medina, Nery Castillo en Fernando Arce. Allen nog steeds van toegevoegde waarde voor de ploeg.

In de punt van de spits heb je naast Vela en Dos Santos ook Matias Vuoso. Deze 27-jarige spits kwam ook in 2007 naar Santos Laguna om ze weer terug op het hoogste niveau te brengen. In de periode 2008-2009 speelde hij negen interlands en scoorde hij vier keer. Hij speelde een seizoen bij Manchester City, maar kwam daar niet goed uit de verf. Hij is van origine een Argentijn, maar ging na zijn periode in Engeland naar Santos Laguna. Tegenwoordig is hij genaturaliseerd en maakt daar dus doeg gebruik van. Hij startte zijn carrière bij Independiente, waar hij samen met Forlán in de spits stond. Naast Vuoso is er ook nog Kikin Fonseca. Hij speelt sinds 2007 voor Tigres en speelde sinds 2004 43 interlands voor Mexico, waar hij één op twee loopt met 21 doelpunten. Omar Bravo is ook nog een levende legende bij Mexico. Hij speeldetussen 2001 en 2008 258 duels namens Chivas. Maarliefst 101 keer trof hij daar doel. Verder zou je ook met een aanvallende middenvelder kunnen spelen. Eén van de spelers die daar kan spelen is Bofo Bautista. Deze 30-jarige speler is de ideale schaduwspits, hij heeft namelijk een goed uitstekend schot en heeft het in zich om de splijtende pass te geven.

Beste opstelling:
DM: Oswaldo Sánchez
VR: Ricardo Osorio
VL: Carlos Salcido
VC: Rafael Marquez
VC: Maza Rodriguez
MC: Pavel Pardo
MC: Juan Paulo Rodriguez
AMR: Giovani Dos Santos
AML: Andrés Guardado
AC: Omar Bravo
AC: Carlos Vela

Spelplezier:
Mexico is een fantastisch land om onder je hoede te hebben. Met toptalenten als Vela en Dos Santos en oude rotten als Bautista en Sánchez heb je een geweldig team. Deze mix van jong en oud werkt erg uitstekend. Mexico zit dan ook op dit moment in de beste periode van haar geschiedenis, aan jou de taak om dit volledig te maken en het WK te winnen!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *