Egypte

 We schrijven de achttiende juni van 2009. In Johannesburg, volgend jaar het centrum van het WK voetbal, wordt in het Ellis Park stadium de wedstrijd tussen Egypte en Italië gespeeld. Waar elke ‘voetbalkenner’ zijn geld op wereldkampioen Italië zou zetten, waren het de anonieme spelers van Egypte, die verrassend met de zege aan de haal gingen.

 

Egypte, vergane glorie?
Als je aan Egypte denkt, ontkom je natuurlijk niet aan haar rijke historie. Het Egypte van de hiërogliefen, het Egypte van de farao’s en het Egypte van de piramiden, iedereen zal ooit wel eens vermaakt zijn met verhalen over één van de meest ontwikkelde beschavingen van 5000 jaar geleden. Nu nog steeds zijn er genoeg restanten van terug te vinden, ook al zullen we nooit weten hoe het precies geweest is. Met het voetbal in Egypte is het eigenlijk nooit anders geweest. In Afrika maakt het al jarenlang deel uit van de top, mondiaal wil het eigenlijk nooit lukken. Vroeger wilde het de Farao’s nog wel eens lukken om tot de eindronde van een WK door te dringen, maar de laatste keer is toch alweer zo’n twintig jaar geleden. Toch worden de Farao’s bij elke wedstrijd gesteund door een grote groep enthousiastelingen.

Naast het nationale elftal doet ook Al-Ahly, een club uit Cairo het erg goed. Het speelt al jarenlang een prominente rol in het clubvoetbal in Afrika. Mede daardoor heeft de populariteit van het voetbal in Egypte een enorme boost gekregen. Het nationale stadion heeft een capaciteit van rond de 75.000 zitjes, dat bij elke wedstrijd is uitverkocht, de voetbalbond doet er alles om het de voetballers zo gemakkelijk mogelijk te maken.

Sterkte van het land
Egypte heeft een staat van dienst in het internationale voetbal waar je 'U' tegen mag zeggen. In februari 2008 zorgde een 1-0 overwinning op Kameroen ervoor dat de teller in de Afrika Cup alweer op zes staat. Het is dus niet zo raar dat we Egypte terugvinden rond de 40e plek van de wereldranglijst. In Afrika wil het immers wel lukken, op mondiaal niveau hunkert het land naar deelname aan het WK. Dit keer lijkt het dan eindelijk te gaan lukken. De Farao’s staan fier aan kop in hun poule, en de kans op kwalificatie is erg groot. De supporters verwachten dan ook dat dit gaat lukken.

Historie
De Egyptische voetbalbond werd in 1921 opgericht, twee jaar later werd het lid van de FIFA. De Egyptenaren mochten meedoen aan de WK-kwalificatiereeksen, en in 1934 waren ze het eerste Afrikaanse land dat deelnam aan het WK. In 1957 was het één van de oprichters van de Afrikaanse bond, en ze mochten de eerste Africa Cup mee naar huis nemen. Ook twee jaar later ging de cup mee naar huis. Maar liefst 27 jaar later, in 1984, konden ze pas weer een overwinning vieren, na talloze (halve)finaleplaatsen wonnen ze de Africa Cup weer. Ook de laatste paar jaren gaat het voortvarend, met grote spelers als Mido en Hossam Hassan wonnen ze de afgelopen twee edities van de Afrika Cup.

Verwachtingen
Als je een game start als bondscoach van Egypte, zal de bond van je verwachten dat je in elke interland de eer van het land hoog houdt. Hieraan heb je in principe niets, maar als de kwalificatierondes beginnen zijn de bestuurders wat duidelijker. Ze willen graag dat je je kwalificeert voor het WK in Zuid-Afrika. Met de huidige selectie moet dat ook zeker lukken, je bent niet voor niets Afrikaans kampioen.

Stadion
Het nationale stadion van Egypte is het Cairo International Stadium, gelegen in Cairo. Normaal gesproken is het de thuisbasis van Al-Ahly, maar tijdens thuiswedstrijden van de Farao’s wordt het omgetoverd tot het stadion waar supporters van elke club welkom zijn. De atmosfeer is geweldig, de 75.000 stoeltjes zijn vaak allemaal uitverkocht, en de dolenthousiaste supporters juichen hun team de volle 90 minuten toe. Het stadion heeft al meerdere evenementen meegemaakt. Toen de Africa Cup in 2006 in Egypte werd gespeeld, werd hier onder andere de finale gespeeld.

Beste spelers
Ahmed Hassan: Ahmed Hassan is één van de weinige Egyptische voetballers die een buitenlands avontuur heeft beleefd. Hij heeft zeven jaar in de Turkse competitie gespeeld, waarna hij voor drie jaar bij Anderlecht heeft gevoetbald. Vorig jaar besloot hij terug te komen naar zijn vaderland, waar hij nu voor Al-Ahly speelt. De geroutineerde speler heeft inmiddels 156 interlands achter zijn naam staan, en ondanks dat hij al 34 is, is hij als aanvallende middenvelder nog steeds van grote waarde voor de ploeg.

Mohamed Zidan: De liefde tussen Egypte en Zidan was er zeker geen een op het eerste gezicht. In 2006 maakte hij, toen nog bij Mainz spelend, veel indruk, en hij kreeg een uitnodiging voor de ploeg voor de Africa Cup. Hij reageerde echter niet, omdat hij dacht dat hij zijn basisplek kwijt zou zijn als hij de voorbereiding miste. Hiermee haalde hij zich de woede van de Egyptische bond op de hals. Twee jaar later debuteerde hij dan toch voor Egypte, in de openingswedstrijd van de Africa Cup van 2008 scoorde hij meteen. Inmiddels heeft hij in 27 interlands zes keer gescoord.

Mohamed Aboutrika: De vergelijking tussen Mohamed Aboutrika en Zinedine Zidane is snel gelegd. De Franse balkunstenaar stond bekend om zijn techniek en fenomenale spelinzicht, en Aboutrika heeft inmiddels bewezen dat de vergelijking niet zonder reden gemaakt wordt. Bij zijn club Al-Ahly excelleert hij wekelijks, en scoort hij ook nog eens aan de lopende band. De vraag is of zijn talent ooit nog wordt opgemerkt door een grote Europese club, want hij heeft inmiddels de 30 al wel bereikt. Voor het nationale elftal is hij 59 keer uitgekomen, waarin hij twintig maal heeft gescoord.

Grootste talenten
Ahmed Al-Muhammadi: Al-Muhammadi geldt als een groot talent in eigen land. Het feit dat hij op 21-jarige leeftijd al meer dan twintig interlands op zijn naam heeft staan bevestigt dit nog maar eens. Op 2007 vestigde hij zijn naam in de voetbalwereld doordat hij op het Afrikaanse jeugdkampioenschap de beste speler van zijn team was, en de kans is groot dat hij dat voor het ‘grote’ team ook gaat worden.

Shikabala: Mahmoud Abdel Razek Fadlallah, oftewel Shikabala, draait ondanks dat hij pas 23 is, al zes jaar mee in het Egyptische profvoetbal. In zijn prijzenkast prijken onder andere al een Afrikaanse Super Cup en een beker van Egypte. Zijn internationale carrière staat nog in de kinderschoenen, maar dat hoeft voor hem geen probleem te zijn.

Rami Raofat: Voor velen een onbekende, maar lang zal het niet meer duren. De veelzijdige middenvelder komt momenteel uit voor FC Nordsjaelland uit Kopenhagen, Denemarken. Het aanbod voor een Deens jeugdteam heeft hij beleefd uit de wind geslagen, want hij heeft één enkele droom: uitkomen voor de Farao’s. Laten we hopen dat het hem ooit zal lukken.

Beste opstelling:
DM: Essam El-Hadary
VR: Ahmed Fathy
VC: Wael Gomaa
VC: Hani Said
VL: Sayed Moawad
MR: Ahmed Al-Muhammadi
MC: Mohamed Shawky
MC: Ahmed Hassan
ML: Mohamed Aboutrika
AC: Mohamed Zidan
AC: Mido

 

Spelplezier
Elke FM-liefhebber zal genoeg lol aan Egypte kunnen beleven. Wie van direct succes houdt, zal blij zijn dat de Africa Cup bestaat. Met Egypte kan je direct meedoen om de hoofdprijs in het meest prestigieuze toernooi van Afrika. Als je wat meer uitdaging zoekt kan je proberen Egypte wat meer naamsbekendheid te geven, door je te plaatsen voor het WK.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *